אַ טראַכט טאָן װעגן אַלטע ווערן

מע עלטערט ניט פּלוצלינג אָדער אַפֿילו ביסלעכװײַז... 

װײַזט זיך אַרױס אַז געעלטערן מיר ספּאָראַדיש. אײן טאָג דו ביסט אַ יונגער, דעם צװײטן דו ביסט אַן אַלטער און נאָכדעם אַרומשפּרינגען די יאָרן. דער שפּיגל פֿאַרשעלט דיך בכדי דו קענסט נאָכשפּירן די איבערבײַטן אָבער יעדער אײַנבליק אין פֿאַרבײַלױפֿנדיקער צײַט איז אַ קלאַפּ; דו זעסט אױס אַזױ יונג װען דו פֿילסט אַזױ אַלט, און דו זעסט אױס אַזױ אַלט װען דו פֿילסט אַזױ יונג.

Me elteret zikh nit plutzling oder afile bizlikhvayz...

Vayzt zikh aroys az ge'eltern mir sporadish. ein tog du bist a yunger, dem tsveytn du bist an alter - un nokhdem arumshpringen di yorn. Der shpigl farshelt dikh bikhdei du kenst nokhshpirn di iberbaitn ober yeder ainblik in farbayloyfndiker tsayt iz a klap; du zest oys azoy yung ven du filst azoy alt, un du zest oys azoy alt ven du filst azoy yung.

We do not age suddenly - or even gradually.

It turns out that we age sporadically. One day you're young, the next you're old, and after that the years jump around. The mirror tricks you so you think that you can track the changes, but every moment in passing time is a jolt; you look so young when you feel so old, and you look so old when you feel so young.